من و عمویی

سرو مينازيد و ميباليد سخت

از من آيا هست زيباتر درخت؟

برد با من نيست آيا؟

من،پرند نوبهاري بي خزانم در بر است!

گل،به او خنديدو گفت:

از توزيباترمنم،كزرنگ وبوي

تاج نازم بر سراست.

چهره ي نرگس به خودخواهي شكفت،

چشم بر ياران خام انديش،گفت:

دستتان خالی است در آنجا كه من

دامنم سرشار از گنج و زر است!

ارغوان آتشين رخسار گفت:

برد با همتاي روي دلبرست!

لاله ها مستانه رقصيدند

                            يعني:غافليد!

در جهاني اينچنين ناپايدار،

برد با آنكسكه جون مال سرخوشان،

تا نفس دارد به دستش ساغر است!

پاي ديواري ،درون يك اجاق

كنده اي مي سوخت،در آنسوي باغ،

باغبان پيررابا شعله ها

رمزورازي بود،سرجنباندو گفت:

برد با خاكستر است!

سيب وقتي ديد دارند رفقايش را از درخت مي چينند

خودش را پشت برگها پنهان كرد دلش نمي خواست

به دست مردم بيفتد حتي اگر او را توي مربا مي انداختن

باز هم لذتي نداشت اما تنها ماندن روي درخت نيز فايده نداشت

همكاري در مصيبت باعث تخفيف رنج مي شد!

       ـ سرك بكشم ؟ نكشم؟

يعني مي ارزد؟

كرم ترديد شروع به خوردن روح سيب كرد!

انقدر خورد كه ديگر چيزي از سيب باقي نماند...........

درصفحه هاي تقويم

روزي بنام روز مبادا نيست

آن روزهر چه باشد

روزي شبيه ديروز

روزي شبيه فردا

روزي درست مثل همين روزهاي ماست

اما چه كسي مي داند؟

شايد

امروز نيز روز مبادا باشد!

داشت سعي ميكرد

شعله هاي خود را خاموش كند

زيرا ماري خسته

ميخواست در پناه او

آرام بگيرد

...................

یه کم کچل

پررو

کمی بیشتر از خوب!